Akdenizli olmak veya akdeniz kanını taşımak tüm kültürel değerlerde olduğu kadar lezzet ve sofra anlayışındada farklı yorumları gözler önüne seriyor. Başta İtalyanlar olmak üzere bu iklimin insanları lezzetli yemekleri ve kalabalık sofraları seviyor. Lezzet konusunda sürekli bir arayış içersinde bulunan İtalyanlar her yeni tadın farkına enfes italyan şaraplarını yudumlayarak varıyorlar.

İtalyan mutfağı gastronomi uzmanlarına göre tam onsekiz ayrı bölgeye ayrılıyor. Her bölgenin kendine özgü lezzet durakları olduğu gibi içki kültürleri bile yöreden yöreye farklılık gösteriyor. Kimi yerlerde sofralar binbir çeşit yemekle paylaşılırken kimi yerde konuklar yalnızca iki seçkin yemekle ağırlanabiliyor.

Bazı bölgelerde yabani mantarlar gözde bazılarındaysa sayısız denecek kadar çok peynir çeşidi karşısında insanın gözlerine inanası gelmiyor. Bunlardan tuma,inpanata,parmesan,mozarella,mascarpone dünyaca ünlü olanlarındandır.

Peynir ve mantar denildiğinde de akla ilk olarakİtalyanların en popüler yemekleri pizzayla,spagetti geliyor. Bu nefis ikili ağırlıklı olarak zeytinyağı, sarmısak çeşitli sebzeler ve hoş kokulu otların birleşiminden oluşan italyan mutfağının vazgeçilmezleriyle hazırlanıyor.

İtalyan mutfağının sevilen yemekleri arasında öyle biri daha varki bizim mantımıza 0oldukça benziyor. Ravyoli adı verilen bu yemeğin farkı sadece kıymalı değil ıspanaklı olarakta pişirilmesi; üzerine yoğurt yerine sıcak domates sosuyla rendelenmiş peynir konulması.

İtalyanlar yaratıcılıklarıyla ülkenin güneşli ve canlı iklimini yemeklerine yansıtmışlardır. İtalyan mutfağının tek hakimi ‘’Pasta’’ denilen makarnadır. İtalyan evlerinde hergün makarna pişirilir. Gerçek makarna günlük ekmek gibi çıkar. Kuzey bölgelerinde şehriye ve spagetti kullanılır.Ama güneyde akla gelebilecek her türde makarna göze çarpar. Bu değişik makarnalar çok çeşitli soslarla zenginleştirilerek servis yapılır.

Peynirler ve sosislerde de bölgeden bölgeye farklılık gözlenir. Mozerella,Parmesan,Ricotta başka ülkelerde de çok iyi bilinen peynir çeşitleridir. Salamı ve mordotella diğer ülkelere ihraç edilen italyan sosis ve salam türlerinden ikisidir.

İtalyanlar sulu ve koyu olmak üzere iki türde son derece lezzetli çorbalar yaparlar.Çorbalar daima kızarmış ekmek parçalarıyla servis yapılır.

İtalyan mutfağı avrupadaki en eski mutfaklardan biridir.Mutfağın başlangıcı antik romalılara kadar dayanmaktadır.Latin kökenli Avrupa mutfaklarınında annnesi olarak kabul edilir.İtalyadaki şarap yapımıda Romalılara kadar uzanmaktadır.İtalyan yemekleriylede İtalyan şarabı içilir:Valpolicella from Verona, Bardolino Garda , Chiantei Tuscany-Frascati-Umbria aynı zamanda İtalya Avrupadaki ikinci büyük şarap üreticisidir.Geleneksel likörlerden- Grappa,baharatla tatalandırılmış likör-Strega,Adriyatik kıyılarından Maraschino

Günümüzde Mısır unundan yapılan polantanın orjinali Romalılar zamanında buğday unundan yapılmaktaydı.En önemli malzemelerinden biride zeytinyağıdır. Makarna çeşitleri genellikle ana yemekten önce servis edilir. İtalyan mutfağının deniz ürünleri,sebze,hamur işleri ve et yemekleri oluşturmaktadır.

Değişik gustoların hakim olduğu italyada sanat tarih yaratıcılık sınırları farklı desenler çizer. Her bölgenin kendine özgü yiyecekleri vardır.Toscanonun ‘’prosciutto’’ su ,Bolonyanın domatesli kıymalı soslu,Sicilyanın ünlü ricotta tatlısı çeşitli
dondurmaları,şerbetleri,Milanonun özel safranlı pilavı,Napolinin domatesli ve mazorellalı sos ile hazırlanan pizzası ve Cenovanın pesto sosu iyi bilinen ve sevilen diğer bir yemek olan carpaccio ise sarımsak sosuyla hazırlanmış ince ince dilimlenmiş çiğ dana eti üzerine gezdirilmiş saf zeytinyağı ile tam bir venedik sipasiyelitesidir.

İtalyan mutfağına başlangıç olarak ravioli,tagliatelle,spagetti,penne gibi hamur işlerin dışında çorbalar yada değişik pirinç yemekleride ilk tabaklar arasında sunulan yemeklerdir.

Bir çok ülke mutfağında başlangıç olarak yenilen ordövr diye tanımlayabileceğimiz soğuk tabaklar italyan mutfağında iki ana yemek olan ilk ve ikinci tabakların arasında bir dinlenme bir mola işlevi görür bu sayede hem ağır bir tabak yemekten diğer bir ağır yemeğe geçerken mide dinlendirilmiş olur.Hemde ana yemeğe eşlik edecek olan şaraba bir geçiş sağlanır.

Et tavuk yada genellikle balık yemeklerinin tercih edildiği ikinci tabaklarda yemekler yanlarında ana yemeğe uygun olarak hazırlanmış sebze yemekleriyle sunulur.

Bir İtalyan öğününü tamamlamak için fazla şeker kullanılmadan hazırlanmış bir tatlı örneğin kahve likörü,maskarkone peyniri ve kedi dili bisküvisi bileşimi olan tiramisu yeterlidir.

Tüm bu leziz yemeklerin sonunda da kokusu kendisinden önce gelen sert bir italyan kahvesi olan espresso yemek yapmanın sunmanın ve yemenin neredeyse bir sanat olduğu italyan mutfağından son perde gibidir.